Merhaba, Elifnaz'ım..Bu resmi bu sayfaya koyup koymamayı çok düşündüm...Benim umut dolu olması gereken ELİFNAZ' ıma yakışır mı dedim önce...Ama , dünya hiç kimsenin hiç bir acı çekmeden yaşayabildiği bir yer değil ki..Benim tanıdığım Elifnaz, ağlamadan yaşayabilecek kadar katı kalpli biri değil ki..Olmamalı ayrıca...
Biraz, düşününce ya da dinleyince; herkes içinde ağlayan, şu ya da bu nedenle, küçük çocuğun sesini duyabilir belki..
İçimizdeki çocuklarda hep gülemez ki....
.................................................
4 yorum:
Biz ağlasak da bırakalım onlar hep gülsünler. Zaten ağlamaları da gelip geçicidir ya... Ondan güzeldir içimizdeki çocuklar belki de.
Merhaba İncegül,
evet kolay susarlar değil mi??Ama güven içinde olduklarına inanmak koşululuyla..
Teşekkürler..
İçimizde hep ağlayan bir çocuk olur hayatta. Bırakalım biz ağlayamasakta o ağlasın.
Merhaba arkadaşım,
bilmiyorum naden ama, hayat aslında küçük bir çocukken bile aslında bizi çok da mutlu etmiyor değil mi??
Yorum Gönder